කළා වැවේ දිය රැළි නැග ආවත්
සිතිජය දිවයන සයුර නොවේ.....
විලේ කුමුදු මල් කොපමන පිපුනත්
උදයට පිපි සියපතක් නොවේ......
අහස් ගැබේ තරු කොපමන තිබුනත්
පෝදා නැග එන සදක් නොවේ.......
උදයට පිනි කැට කොපමන සැලුනත්
මිහිකත සනසන වැස්ස නොවේ.....
මුවේ සිනා කැන් කොපමන පිපුනත්
පෙම්වත් හසරැළි මුවග නොවේ......
හදවත නළවන හැගුමක් ඇති මුත්
නුඹෙන් හැගෙන දෙය පෙමක් නොවේ......
U've written it nicely....d way f u write,is simple...calm... & also deep...combination f all these things make ur writings so special.. & nice.. keep it up bro... :)
ReplyDelete