මූදු හතෙන් එහා රටක
හිම වරුසා වැටෙන කලෙක
හිත සතුටින් සුව යහනක
මා සැතපෙයි සිතයිද නුඹ.....
කූඩු කරන් ඉගිලෙන මගෙ
දෝරෙ ගලන පැතුම් ගොන්න
නුඹෙ ආදර පුංචි දෑස
නිතර පෙනෙයි රෑ දිවාද.....
සැහැල්ලුවෙන් අහස් ගඟුල
නැංවූ කල ගුවන් රථය
මහා මේරුවකි නැගුනේ
දන්නවාද රත්තරනේ............
නුඹෙන් ලැබුනු ලියුම් මිටිය
පාඩම් මට එකෙන් එකට
කාමරයේ කොනින් කොනට
පේනව මට නුඹේ මූන.......
අවසර පත් අපට නොමැති
අපිම ලියපු පෙම් කතාවෙ
අන්තිම පේලිය ලියන්න
මං එනතුරු බලන් ඉන්න...

No comments:
Post a Comment